سراب آرزوها ...

X

سراب آرزوها ...

سراب آرزوها ...

ته مانده ي حرفهاي من است ... !

	من از همیشه به دنبال هیج می گشتم
اندیشه های بزرگان : هیچ گاه انسان از کاری که برای دیگران انجام می دهد پشیمان نمی شود بلکه این دیگران هستند که با رفتارها و عکس العمل هایشان ما را از کارهایی که انجام داده ایم پشیمان می کنند . ادیب قبل از هر چیز به خاطر طولانی بودن ِ این پست از همه ی شما عزیزان عذرخواهی می کنم . و شرمنده ام از اینکه پیشرفت نکرده ام . نماندست چیزی بجز غم ... مهم نیست گرفته دلم از دو عالم ... مهم نیست سید مهدی موسوی بی مقدمه ! اول : من پذیرفتم شکست خویش را پند های قلب دور اندیش را می دونید تو زندگی چه چیزهایی مرد رو از پا در میاره ؟ می دونید تو زندگی چه چیزهایی تحملش خیلی سخته ؟ خیلی سخته آدم تو زندگیش فقط یک بار اشتباه کنه ولی مجبور باشه اندازه ی تمام عمرش تاوانش رو پس بده . خیلی سخته آدم واسه جبران ِ اشتباهش خودش رو اونقدر کوچیک بکنه که دل ِ سنگ هم به رحم بیاد اما طرف مقابلت تو روهیچی حساب نکنه . خیلی سخته یه عمر فقط از خدا توسری بخوری ٬ بری دنبال ِ یه هم زبون ٬ یه تکیه گاه ٬ اونوقت اونها هم برینن رو سرت که هیچ مرده شور خونه ای قبولت نکنه . خیلی سخته تو غربت باشی ٬ درد ِ تنهایی جگرت رو آتیش بزنه ٬ از همه زخم ِ زبون بشنوی ٬ همه دور و برت رو خالی کنن ٬ یه نفر پیدا نشه یه دستمال بهت بد ه بگه بیا اشکات رو پاک کن . اگه تمام فضاهای خالی ِ وبلاگ های ِ دنیا رو بهم بدن ٬ باز هم دردهای من تمومی نداره . دلم گرفته از این روزهای تکراری نفس کشیدن و حتی خدای تکراری این روزها خیلی دلم گرفته ، از همه کس ، از همه چیز ، از همه ی اونهایی که اومدند و نمک روی زخمم گذاشتند و رفتند ؛ از همه ی اونهایی که اومدند و تنهایی ام رو تحقیر کردند و رفتند ، همه ی اونهایی که پشتم رو خالی کردند و رفتند همه ی اونهایی که زیر پام رو خالی کردند و رفتند ، همه ی اونهایی که هر چی از دهنشون در اومد نثارم کردند و هر کاری که می خواستند ازم کشیدند و آخرش هم زدن دم کونمون و مثل سگ پرتمون کردند یه گوشه ، از همه ی اونهایی که ... *یک عمر فقط با غم من رقصیدند* *از شادی من ، همیشه می رنجیدند* **آنان که به گریه های هر روز و شبم هر ثانیه ، قاه قاه می خندیدند** این روزها اونقدر دلم گرفته که " حتی خدا به حال دلم گریه می کند " آخه بی انصاف ها ، یه میخ هر چقدرهم که بزرگ باشه وقتی تا ته بره تو چوب ، تو دیوار ، تو زمین ، تو هر زهر مار دیگه ــ دیگه هر چی می خوای بزن تو سرش ، هر چی می خوای بکوبونش ، بیشتر از این دیگه نمی تونه پائین تر بره ، حالا چه با چکش بزنی تو سرش چه با پتک . بیست و چند ساله که هی زدید وزدید و کوبوندید و کوبوندید ، دیگه چقدر ؟ تا خرخره رفتم تو غم ، تو بدبختی ، تو لجن ، به جای اینکه دستم و بگیرید و کمکم کنید ، باری به بار دردهام اضافه می کنید ؟ آخه به شما هم میشه گفت رفیق ؟ بیزارم از تمام ِ رفیقان ِ نا رفیق اینها چقدر فاصله دارند تا رفیق کاشکی می شد مثل خیلی ها ، بی خیال ِ خیلی چیزها شد کاشکی می شد مثل بعضی ها ، بی خیال ِ بعضی چیزها شد اما این دل ِ صاحب مرده ی من نمی تونه مثل ِ خیلی ها و بعضی ها بی خیال ِ خیلی چیزها و بعضی چیزها بشه . بیست و چند ساله که هی با حرفهای مختلف بهش ضربه زدند و لهش کردند و شکستنش ، اما هنوز داره تو یه وجب جا تالاپ تولوپ می کنه ؛ خفه هم نمی شه که من سرم رو بزارم و تخت بگیرم بخوابم . واسه کی می تپی ؟ برو تو بدن ِ آدمی تالاپ و تولوپ کن که معنی ِ محبت رو درک کرده باشه ، فهمیده باشه دوست داشتن یعنی چی ، محبت پدر داشتن رو احساس کرده باشه ، تو زندگیش فقط فراز داشته نه فرود ، همیشه خنده کرده نه گریه برو تو بدن ِ آدمی بتپ که بی خیال ِ خیلی چیزها می تونه بشه نه من برو واسه اینجور آدمها بتپ ؛ از همه طرف زدنت ، شکستنت ، لهت کردند باز هم داری واسه من می تپی ؟! من چه نفعی واسه تو دارم دل ِ شکسته ؟ اما بازهم عیبی نداره ، اون که خداست و اون بالاها نشسته و خدایی میکنه همیشه زد تو سرم و همیشه فقط از صفاتش قهار و جبارش به من بخشید وقتی اون با من این کارها رو میکنه ، دیگه چه توقعی از بنده هاش داشته باشم ....! این روزها دلم تنگ شده ، خیلی تنگ ، برای استادم ، دکتر سید مهدی موسوی عزیز شاید این آخرین به روز رسانی ِ وبلاگم باشه . مهدی ِ عزیز به خاطر غزل ، پرنده ی ِ ناباورت بیا و مرا بگیر در آغوش ِ ......... یک عمر برایم کسی آغوش نشد از گریه کسی چو من زره پوش نشد یک عمر فقط داد زدم دردم را یک عمر کسی برای من گوش نشد مهدی کوه پیما می خواهم برگردی و دوباره شروع کنیم ، با هم ، در کنار هم و برای هم من مانده ام با یک بغل تنهایی و درد با سینه ای مجروح از شمشیر نامرد پائیز ِ غم شد ، شعر ها چون برگها زرد هر کس برایم یک طـَبَق تحقیر آورد *بی تو زمستان نیزه بر جان ِ غزل کرد* *مهدی بیا بابای ِ خوبی باش و برگرد* اینجا زمستان بی تو یعنی : مرگ ِ زوری اینجا زمستان بی تو یعنی : کی صبوری ؟! گفتی برایم ناله کن از درد ِ دوری من مانده ام آخر چگونه ؟! خـُب چجوری ؟! *دنیا شده لبریز از مردان ِ نامرد* *مهدی بیا بابای ِ خوبی باش و برگرد* قلب " غزل " از دوری ات ، کم کم شکسته است حتی دلش از عالم و آدم شکسته است با نیش و زخم ِِ دشمنان هر دم شکسته است این آخرین حرف دل ِ در هم شکسته است *من مانده ام با یک بغل تنهایی و درد* *مهدی بیا بابای ِ خوبی باش و برگرد* می دانم این شعر در حد و اندازه های ِ اشعار ِ بچه های کارگاهت نیست ، اما چه کنم که .... دوم : خسته ام ، مثل ِ در آغوش ِ کسی جا نشدن سید مهدی موسوی دوست داشتم مثل هیچ کس هایی که توی ِ این دنیا هیچ کاره اند بودم ، خوش به حالشان ! چهار کار ِ کوتاه ... 1 : وقت رفتن ، برایت لبخند زدم و تو هیچوقت نفهمیدی هوای بارانی ِ چشمهایم را از پشت ِ عینک ِ آفتابی ام 2 : مگر اشکهایم کجای دنیایت را تنگ کرده بود که شانه هایت را از آن محروم کردی ؟! 3 : فرصتی برای جبران ِاشتباهم به من ندادی یک اشتباه ، تاوانش اینقدر سنگین نبود که من ــ هر شب ــ بزرگ گریه کنم ! که تو ــ هر روز ــ مرا کوچک کنی ! ۴ : مثل اشک ٬ از چشمت افتادم و حالا سال هاست که انتظار را به انتظار نشسته ام سوم : آیا می دانستید گریه کردن چه فوایدی دارد ؟ کلیک کنید . چهارم : دستهایی که کمک می کنند مقدس تر از لبهایی هستند که دعا می کنند کوروش کبیر دیگه واسم مهم نیست ، فردا خورشید از زاویه ی چند درجه ی مشرق طلوع میکنه دیگه واسم مهم نیست ، فردا خورشید تو زاویه ی چند درجه ی مغرب غروب میکنه دیگه واسم هیچی مهم نیست ، چون واسه هیچکی مهم نیستم مهم نیست قراره کی برم مهم نیست قراره چه جوری برم مهم اینه که دینی که به گردنم بود رو ادا کنم شاید وبلاگم بعدها توسط دوستانم آپ شود از من کینه ای به دل نگیرید *همیشه قبرستانی در قلبت برای خاکسپاری خطای دوستانت بساز* برایم دعا نکن بگزار سرنوشت ٬ سرنوشتم را رقم بزند تو مقدسی و من هیچوقت به پایت نیافتادم برایم گریه نکن اشکهایت با ارزش تر آن است که به پای من بیافتند پنجم : لطفا برای خواندن آخرین ها ! ٬ به ادامه ی مطلب بروید ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه یکم آبان 1388ساعت 14:58 توسط مهدی کوه پیما \|

	فوتبال
اندیشه های بزرگان : زندگی تراژدی است برای آن ‌کسی‌ که احساس می‌کند و کمدی است برای آنکه می‌اندیشد. ژان دلابرویر هی می خوام نیام و چیزی ننویسم ، هی نمیشه ! اصلا این روزها یه جوری شدم ، احساس می کنم چیزی ، حرفی برای گفتن نمونده . چی بنویسم ؟ از کی بنویسم ؟ چی بگم ؟ از کجا بگم ؟ / دردم و با کیا بگم ؟ / بهتره که دم نزنم / حرفی از عشقم نزنم / از عشقی که گم شد و رفت ! / عاشق مردم شد و رفت ! / عشقی که بی فروغ نبود / برای من *دروغ نـ/ بود!!!* این روزها احساس میکنم کم آوردم ، چیزی برای نوشتن می خوام ، اما ندارم ! یعنی نیست ! اما به هر حال غرض از اومدن من فقط نوشتن این چرت و پرت ها نبود ..... غرض این بود ... که تکرار کنم غم ها را با غزل فاش کنم بیشترین کم ها را با غزل اشک بریزم ، بنویسم شادم ! و به تصویر کشم چهره ی آدم ها را غرض این بود ... که با گریه غزلوار شوم در خودم دم به دم از آینه تکرار شوم یا گدایی بکنم بر در هر خانه و یا ... تکه نانی به سر سفره ی افطار شوم غرض این بود ... غزل باشد و صد خاطره درد تا بگویم غم عشق تو چها با من کرد ولی افسوس که این شعر به هم ریخته ام ... نه غزل شد ، نه رباعی ، نه دوبیتی ، و نه فرد ! اما با توجه به همه ی اینها ... و به قول خودم ... بی خـیــال ایــن زمــانه ی پـــر از لـــجن بی خیال عشق ، بی خیال تو ، بی خیال من ! بی خیال هر چه هست و هر چه بوده ام بــی خـــیال هــــر چه که بــرای تو ســـروده ام بی خیال درد ، بی خیال اشک ، بی خیال من بی خیال تو ، بد به حال عشق ، خوش به حال من ************************* شعری از من در سایت هجوم ـ مجله ادبی شمال ایران ـ که همین روزها می توانید آن را بخوانید . ************************* ــ دخترك گفت : * خانم ، ... آخر دنيا كجاست ؟ ــ زن نگاهي به لباسهاي ژوليده و دست و صورت خاكي دخترك كرد و گفت : * دخترم ، ... آخر دنيا جائيه كه خداي مهربون همه ي بنده هاش رو دور خودش جمع ميكنه و به همشون به اندازه ي كارهاي خوبي كه كردن ، جايزه ميده . ــ دخترك پرسيد : * يعني خانم ، اونجا خدا به منم عروسك ميده ؟!... ــ بي اختيار اشك در چشمهاي زن حلقه زد ، دستي به سر دخترك كشيد و گفت : * همين جا بمون ، جايي نرو تا برگردم . ــ زن وارد مغازه ای شد ، عروسك كوچكي را خريد و براي دخترك آورد . ــ دخترك با تعجب سؤال كرد : * خانم ، اينجا كه آخر دنيا نيست ، هست ؟!... ــ زن گفت : * چطور ... ؟! ــ دخترك جواب داد : * چون همه ي بنده هاي خدا اينجا جمع نيستند ، ! پس شما هم خدا نيستين ...! ــ دخترك عروسك را نگرفت و معصومانه گفت : * مرسي خانم مهربون ، ولي من دوست دارم جايزم رو از خدا بگيرم ؛ آخه ميگن خدا بچه هاي يتيم رو خيلي دوست داره ، حتي بيشتر از يه عروسك . ــ سپس با ترانه اي كودكانه ، لي لي كُنان ، به نمي دانم كجا ، به راه افتاد . ********************* راستی ، قبل از اینکه ادامه ی مطلب رو بخونید ، شما رو دعوت می کنم به خوندن شعر یکی از بهترین دوستام . قبلا سپید کار می کرد ، ولی تازگی ها داره کلاسیک می نویسه . به وبلاگش سر بزنید و حتما نظر بدین ، نظر دادن خیلی مهمه . عنوان وبلاگش هست ... آسمانی تر از آنیم که ابری باشیم ******************* و اما ...... گزارش یک فوتبال ۹۵ دقیقه ای ! از گوشه و کنار شهر ، با حاشیه ... ! ......... بچه ها چيزي براي از دست دادن ندارن .... ايران فقط بيست دقيقه فرصت داره تا گل خورده رو جبران كنه .... 1 صداي بوق موتور ، بچه هاي اسپانسر دوباره تلويزيون ، شوت مي كند ، كرنر نتيجه صفر به يك ، در دقيقه ي هفتاد و تکل می زند از پشت سر .... چه بد اُفتاد 2 تو گريه مي كني ! ... اما پدر نمي فهمد صداي جيغ مليحه ، عليرضا ، احمد دوباره بچّه ي همسايه ، هي بريز و بپاش [ پدربزرگ مريض است ، خواب رفته ، يواش ] كنار دكّه ، مجلات و روزنامه ي عصر فروش سي دي فيلم [ جواهري در قصر ] دو بسته تیر ... و يك بسته نان ماشيني كنار تير چراغ ايستاده ، مي بيني ؟ شماره می دهد آنجا پسر به دخترکی دوباره مستند " ابتذال " ده نمكي ! صداي خوب رسانه ، فروش سي دي هاش و طرز زندگي اين اراذل اوباش 3 صداي همهمه ، مردم ، نتيجه يك بر يك و زيرنويس كه مي گويد از بهای اُپك ! دُرُست وقت 90 ، در دقايق آخر زمان بازي برگشت ، بيستم آذر گزارش عادل ، بازي پُر از برخورد [ مامان ، مليحه دوباره لواشكم را خورد ! ] 4 دوباره جيغ مليحه ، عليرضا ، پيمان [ پدربزرگ مريض است ، بسّه مادر جان ] صداي تلوزيون كمتر است از اوّل ! فضاي خانه كجا و فضاي كوچه محل صداي بوق موتورهاي بچه هاي شرور كنار گيشه ، سُرنگ 200 سي سي ، وافور ! درون خانه ي ما ، جنگ و جبهه و تركش درون خانه ي همسايه ... هايده ...دلكش ! 5 صداي چپس و پفك ، آب جوش در كتري دقيقه ي 95 !... شوت سي متري و آخ .... گل خوردیم ... دو به يك ... نتيجه ي بد ... ]** سكوت بچه محل ها ... علي الخصوص احمد صداي همهمه خاموش و در هوايي سرد شعار هاي پياپي ، مربی نامرد ! فضاي ورزشگاه ، صندليّ كنده شده و چشمها گریان ، چون ، پیاز رنده شده ! صداي سوت ، و پايان‌‌‌ ِ‌ فوتبال ِ ضعيف نتيجه دو بر يك شد به نفع تيم حريف ! سروده شده در تاريخ 14/9/1387
+ نوشته شده در پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 22:50 توسط مهدی کوه پیما \|

	یادی از دکتر علی شریعتی
اندیشه های بزرگان : اگر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشه‌ای را بالا ببری . دکترعلی شریعتی انسان محو ، معنی در متن گم شده گرچه جهان کلام به آخر رسیده ای است دلتنگی ام بزرگتر از گریه کردن است تنهایی ام بلند تر از هر قصیده ای است سید مهدی موسوی درد دل ... *نامه ای به ..........* ساده مینویسم سلام خوبی ؟ حالت .... اصلا می روم سر اصل مطلب ! نمی دانم از کجای حادثه می خواهی بیایی اما این را میدانم که در آنطرف مصر سینه ی نیل را شکافته اند تا قلب زمین را در بیاورند ! حتی عیسی به صلیب رفتن خودش را دید و به حال و روز خودش گریه کرد شاید عیسی هم منتظر حادثه است ! تو هم که منتظر حادثه هستی ! مگر حادثه ای از این بزرگتر هم است ؟ کدام حادثه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ حاجی !!!!!!!!!!!!! شما دیگه چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ اینجا هر کسی برای خودش حادثه ای خلق می کند ! برادر بسیجی به همنوع خود رحم نمی کند حاجی !!!!!!!!!!!! فلسطین و لبنان کیلویی چند ؟ اینجا ما را با گلوله نوازش می کنند به ناموسمان چوب حراج می زنند انوقت می گویی کدام حادثه ؟ بابا تو دیگه کی هستی ؟؟؟!!! * حالا می خوای بیایی چی کار ؟ اصلا یه فکر خوب ........! دلت به حال من و امسال من و کشور من نسوزه ! اینجا بیش از ۷۰ ملیون دزد ! برادرانه در کنار یکدیگر زندگی می کنند شما فکری برای خودت بکن بیایی ، می کشنت ، شک نکن ! منتظر مانده ای وقت گل نی برسد ؟ به چی دل خوش کرده ای ؟ اینکه بیایی و به خانه ی خدا تکیه بدهی و با صدای بلند بگویی : و نرید انمن علی الذین الستضعفوا فی الارض ، و نجعلهم الائمه و نجعلهم الوارثین ...؟ این روزها گوش کسی بدهکار این حرفها نیست این حرفها برای من و تو آیات خداست ! برای دیگران یک مشت چرت و پرت است ! هر جا نگاه می کنی یا " ساسی مانکن " گوش می دهند یا " نانسی عجرم " بازار " محسن چاوشی " و " محسن یگانه " هم بد نیست تازه !!!!!!!!!!! " رپ " هم خوب تو دل مردم جا باز کرده آنوقت شما می خواهی از آیه و اینجور چیزها حرف بزنی ؟ خودت را خسته نکن ! در ضمن .............. مکه هم نرو ! همین چند وقت پیش بچه ها رفته بودند گویا خدا خانه نبوده و همه ی زائران در حیاط منتظر مانده بودند ! حتی برای خودشان از " مروه تا صفا " را صفا می کردند ! گفتم بگویم یک وقت شما هم آنجا معطل نشوی خدا حالا حالا ها از عرش به فرش نمی آید برایت شماره ی تاکسی تلفنی اس ام اس می کنم دربست بگیر و برو تا خود بهشت شک نمی کنم خدا آنجاست ، و خیال به زمین آمدن را ندارد تو هم برو خوش باش اینجا رو بی خیال حاجی ، اونجا رو عشقه کی به کیه ولی رفتی اون دنیا ، سلام منو به خدا برسون ، بگو مهدی گفت : فتبارک الله و احسن الخالقین .... برای این ها بود ؟؟؟؟؟؟؟؟ اینها که دارن همدیگه رو می کشن !!!!! به قول آقای مرتضی دانش : " خون برادر بر لب خنجر حلال است رسمی که میراث از پدر ، قابیل مانده " تازه .................. من و تو با هم هم اسم هستیما !!!!!!!!!!!!!! اون دنیا پارتیمون باش دمت گرم به امید دیدار تو اون دنیا . *چند رباعی :* شهری که خیانت به حقایق بکند توهین به مقدسات عاشق بکند با اینهمه کفر ، اینهمه ظلم و ستم ترسم که خدا هم عاقبت دق بکند ******** چون شعله ی آتشی که هیزم را خورد گفتید که شاه مال مردم را خورد ! این کار که از کار پدر بدتر نیست ! بابای خر من و تو گندم را خورد ****** باران نگرفته آسمان را کشتند در طایفه اعتبار خان را کشتند با گندم و جو گناه کردند ، گناه در سفره ی ما حرمت نان را کشتند ****** هر جا که عبور می کنم درد پر است در کوچه ی ما سگان ولگرد پر است گفتند که مرد باش و آزاده بمیر من مرد ندیده ام که نامرد پر است ****** لب تشنه نشست رو به در ، آب نخورد نان داد ، ولی چرا پدر آب نخورد !؟ ضرب المثلی بزرگ را ناقص کرد از کوزه شکسته کوزه گر ، آب نخورد ****** دیوار نشسته رو به روی من و تو شب برده دوباره آبروی من و تو روزی که بهار باغمان را گم کرد پائیز شدن شد آرزوی من و تو ****** مانند غروب حال و روزش سرخ است سرپنجه ی دست کینه توزش سرخ است تقویم من امسال عجب تقویمی است هر ۳۶۵ روزش سرخ است ****** بابا ، تو که آبروی ما را بردی تو زود تر از آنچه که باید ، مردی آبت کم بود ، یا که نانت بد بود ؟! خب اینهمه میوه ، صاف گندم خوردی ! **************** درضمن ، این شعر را حتما بخوانید ، در نوع خود بی نظیر است : این مثنوی حدیث پریشانی من است سروده شده در تاریخ ۲۰/۸ /۱۳۸۷ و ۱۲/۳/۱۳۸۸ ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه یکم تیر 1388ساعت 0:1 توسط مهدی کوه پیما \|

	من + هیچ = کسی که هیچوقت نبود ...!
اندیشه های بزرگان : به کسی عشق بورز که لایق عشق باشد نه تشنه ی عشق ، ! زیرا کسی که تشنه است روزی سیراب می شود .... جرج آلن *کاش چشمان مرا خاک کنید* *تا نبیند که چه تنها شده ام* خدایا ! به رغم تمامی تلاشهایم شکست خورده ام نیازمند آن نیرو ، شهامت و ایمانی هستم تا در یابم که در هرچه روی می دهد ، رحمت و حکمت تو نهفته است . دکتر علی شریعتی *تمام شهر به من می گویند :* برو بمیر ، که این روزگار نامرد است برو بمیر ، که دنیا چقدر غم دارد برای مردن تو شهر چلچراغان است ! برو بمیر، که این شهر مرده کم دارد برو بمیر ، برو ، خاک بر سرت ای خاک ...! خدایا ، به خاطر سه چیز از تو سپاسگزارم : ۱ ـ داده هایت ۲ ـ نداده هایت ۳ ـ گرفتن هایت دکتر علی شریعتی دو رباعی : تا عشق شبیه عابری دلخسته است درهای اجابت دعا هم بسته است هر کوچه پیام نرسیدن را داشت انگار همیشه سهم من بن بست است *** می خواستمش ولی توهم شد و رفت از خاطره های من شبی گم شد و رفت او آدم بود ! پر توقع ! مغرور ! آلوده ی خوشه های گندم شد و رفت و این هم غزل :** من + هیچ = کسی که هیچوقت نبود ...! مثل يك تخت كهنه ي چوبي ، خانه ي موريانه شد بدنم بی تو حل شد تمام من در هیچ ، بي تو آماده ي فنا شدنم من چرا مثل بچگي هايم ، از تو و شعرهاي تو دورم ؟ مطلع چندمين غزل هستي ؟ ، تا كجا هي ورق ورق بزنم ؟ مادرت فكر چاي و صبحانه ، تو به فكر كسي كه اصلا نيست ! تو چرا از من اينقدر دوري ، از من و دكمه هاي پيرهنم ؟! چشم هايت مرا نمي خواهند ، گوش هايت مرا نمي فهمند ! مي گريزي از اسم من انگار ، من سراپا كثافت و لجنم كوچه پس كوچه هاي شهر امشب ، مي بَرَندَم به سمت قبرستان مي بَرَندَم به خاك بسپارند ، گرچه من سالهاست مرده ، تنم ! ديگر از كوچه ها نمي آيد ، هق هق گريه هاي من ، شايد ... بعد از اين ماجرا بفهمي كه ...، آنكه فرياد مي كشيد ، منم ! می توانی ولی ... نشد بشود ! ، می روی ؟ خُب برو ولی آنقدر ... هی به دنبال تو نمی آیم !! ، تا تو راضی شوی به آمدنم ! سروده شده در تاريخ 4/10/1387
+ نوشته شده در جمعه یکم خرداد 1388ساعت 15:7 توسط مهدی کوه پیما \|

	آخرین ساعات عمر یک موجی !
اندیشه های بزرگان : به من بگو نگو ، نمی گویم ، اما نگو نفهم ! من نمی توانم نفهمم ، من می فهمم . دکتر علی شریعتی این روزها رگ کمرم تیر می کشد سلول هاي مغز سرم تير مي كشد مي خواهم از تو گم بشوم ... لعنتي ، برو ... ! اين چشم هاي بي پدرم تير مي كشد خانم عجالتاً برويد آنطرف كه من ... از ديدنت چنان جگرم تير مي كشد ... انگار مغز خر به تو دادند ... ! " بي شعور... احمق ... نفهم ... فرق سرم تير مي كشد ! " بيچاره ... انگار ...اكثر رگ هايش گرفته .... ! دارد هذيان گفتنش شروع مي شود ... !" من تشنه نيست ! ، زخمي ِ تركش ، دم غروب ... " حالم خراب نيست ، خوشم ، خوب ، خوبِ خوب سنگي بگير و بر سر پوكت بزن ، بكوب ... شا... ، ول كنيد ، ميـ ... بروم تا خودِ جنوب... ! همسنگرم كنار كسي جار مي زند... آتش گرفته چادر ما .... تكه تكه .... چوب ... ! " از آسمان كه مي گذرم مثل جوجه ها فورأ تمام بال و پرم تير مي كشد ! از جبهه تا شروع كنم روي كاغذي ... هم دخترم و هم پسرم تير مي كشد ! خمپاره ها حديث شب جنگ مي كنند مغزم ، سرم ، دلم ، جگرم ، تير مي كشد هاي .... هاي .... هاي .... ‌" بيمارستان ، اتاق 103 ، تخت 5 .... " خوبي پدر ؟ چگونه اي ؟ بهتر كمي شدي ؟ نه دخترم ، رگ كمرم تير مي كشد ... *** اين روزها تمام تنش تير مي كشد سر تا سر تن و بدنش تير مي كشد افتاده روي تخت و از اين دست و پا زدن ... حتي خطوط پيرهنش تير مي كشد تشييع مي شود و كسي با مداد سرخ ... بر گوشه گوشه ي كفنش تير مي كشد ... سروده شده در تاریخ ۱۴/۴/۱۳۸۷
+ نوشته شده در سه شنبه یکم اردیبهشت 1388ساعت 0:30 توسط مهدی کوه پیما \|